فاطمه دانشور، رئیس کمیسیون اجتماعی شورای شهر تهران در گفت‌و‌گو با رو‌به‌رو مطرح کرد

آغوش باز  مافیا برای بچه‌های گمشده

06 آذر 1395
دستگاه‌های دولتی عمق مشکل خرید و فروش کودکان را نمی‌دانند
رو ب‌ رو -

 

«متأسفانه گزارش‌ها نشان می‌دهد خانم‌های کارتن‌خواب به هنگام زایمان در برخی از بیمارستان‌های جنوب و مرکز شهر و پس از به‌دنیاآمدن نوزاد، با دریافت 100 تا 200 هزار تومان بچه خود را می‌فروشند». این جمله از فاطمه دانشور که اوایل پاییز سال گذشته بر زبان راند، سروصدای زیادی به پا کرد. نهادهای مختلف، او را دروغ‌گو خواندند و از او خواستند حرفش را پس بگیرد؛ اما کمی بعد مشخص شد اوضاع خراب‌تر از آن چیزی است که همه فکر می‌کردند. حالا بچه‌ها از دروازه غار تا دره فرحزاد مثل سرنگ و شیشه و دوا خریدوفروش می‌شوند. بچه‌های معتاد، بچه‌های مریض و گرسنه پشت زنان کولی بسته می‌شوند و با دُز بالای قرص خواب‌آور صدایشان بریده می‌شود تا بشوند دستاویز گدایی. بچه‌های بخوری و خمار که در ازای یک سوت شیشه معاوضه می‌شوند و مادرانی که مادریشان پشت شیشه براق پایپ تمام می‌شود. فاطمه دانشور، رئیس کمیسیون اجتماعی شورای شهر تهران و مدیریت مرکز خیریه مهرآفرین، جزء اولین کسانی است که درباره خریدوفروش کودکان اعلام عمومی کرد. او در گفت‌وگو با «روبه‌رو» جزئیات خریدوفروش کودکان در تهران و خلأهای بزرگ نهادهای مربوطه را برمی‌شمارد که در ادامه می‌خوانید.

اول از همه می‌خواهم بدانم آیا آماری از کودکان در حال خریدوفروش در سطح شهر دارید؟ اصلا چطور با این معضل روبه‌رو شدید؟

هیچ آمار رسمی درباره خریدوفروش کودکان و نوزادان وجود ندارد. صرفا گزارش‌هایی که گاه‌وبیگاه به دست ما می‌رسد، می‌تواند به ترسیم عمق فاجعه کمک کند. سال گذشته که متوجه این پدیده شدیم، دیدیم که هیچ دستگاهی به طور سیستماتیک اصلا وارد این ماجرا نشده است. من هم آن زمان فرصتی نداشتم که با دستگاه‌های مختلف درباره ورودشان به این ماجرا صحبت کنم؛ چون زمان‌بر بود و فکر می‌کردم بهتر است با خیریه خودم شروع کنم؛ چراکه سیستم کارش را به‌خوبی می‌دانستم. از همان زمان لابی‌ها را شروع و با دستگاه‌های مختلف رایزنی کردیم تا بتوانیم در بخشی از شهر کار کنیم و آن را به صورت پایلوت جلو ببریم. هم‌زمان هم گزارش‌ها را به دستگاه‌های مختلف بدهیم تا این مسئله از طریق دستگاه‌های متولی حل شود.

اولین دستگاهی که درباره این مسئله با آن صحبت کردید، کجا بود؟

در ابتدا موضوع را با وزارت بهداشت در میان گذاشتم و باید بگویم کمک‌های مؤثرشان ستودنی بود. وزارت بهداشت نسبت به دیگر دستگاه‌ها دغدغه‌مند‌تر بود و اجازه داد بیمارستان‌های محل حضور زنان معتاد با ما وارد تعامل شود و در صورت مشاهده زنان معتادِ باردار با ما تماس بگیرند. در این مدت، یعنی از آبان سال گذشته تا امروز، ما حدود 200 پرونده را شناسایی کردیم. در این پرونده‌ها، مادران معتاد عموما دوگانه‌مصرف هستند؛ یعنی شیشه پای ثابت مصرف مخدر است و در کنارش هروئین هم مصرف می‌کنند و بیشتر بچه‌ها هم معتاد متولد می‌شوند. چیزی که بین این کودکان و مادران آنها مشترک است، نداشتن اوراق هویتی است. پدرِ فرزند نامشخص است و زن با یک نام در بیمارستان خودش را ثبت می‌کند و بچه متولد می‌شود و بعد از تولد هم کودک به مادر تحویل می‌شود. اینجا بعد از حضور ما تنها تفاوت ایجادشده این بود که در هنگام ترخیص کودک، آنها با ما تماس می‌گرفتند و ما بچه را ترخیص می‌کردیم؛ اما بچه به مادر تحویل داده می‌شد.

ادامه گزارش  در نسخه چاپي مطالعه فرمائيد.

ارسال نظرات