میزبانی در «جندی‌شاپور»، میهمانی در «پرینستون»

06 آذر 1395
چگونه اولین شکارچی نخبگان جهان به بزرگ‌ترین صادرکننده نخبگان در جهان تبدیل شد
رو ب‌ رو -

 بدون شک در دنیای امروز، فاکتور اصلی و تعیین‌کننده در میزانِ قدرت بازیگران بین‌المللی، میزانِ دسترسی این کشورها به تکنولوژی‌های کلیدی است. این مهم را به‌وضوح می‌توان در رفتارهای انحصارگرایانه کمپانی‌های بزرگ و دولت‌های ابرقدرت، در قبال حرکت سایر رقبا به فناوری‌های این‌چنینی، مشاهده کرد؛ اما نکته مهم‌تر دراین‌میان، رویکرد جمهوری اسلامی ایران نسبت به تکنولوژی‌های حیاتی و برنامه‌ریزی برای دستیابی به چرخه‌های کامل فناورانه است.

جمهوری اسلامی ایران در سال‌های پس از جنگ تحمیلی، در جهشی متلاطم و بلندپروازانه، سلسله اقداماتی برای ورود به باشگاه غول‌های جهانی تکنولوژی، در دستور کار قرار داد. از فناوری چالش‌برانگیز هسته‌ای تا فناوری‌هایی نظیر پرتاب ماهواره به مدار زمین، سلول‌های بنیادین، مهندسی ژنتیک، زیست‌فناوری، نانوفناوری، میکروالکترونیک، ساخت هواپیماهای جنگنده و مسافربری، ساخت خودرو ملی، فناوری موشکی، داروهای نوترکیب و مواردی ازاین‌دست، در راهبردهای امنیتی ایران نقش تازه‌ای یافتند؛ اما نکات حائز اهمیت دراین‌میان عبارتند از: چگونگی ارتباط این تکنولوژی‌ها با بخش صنعت، نقش این فناوری‌ها در تنظیم روابط ایران با سایر کشورها، به‌خصوص همسایگان، میزان اثرگذاری این فناوری‌ها در پارادایم امنیت ملی ایران، به‌کارگیری دیپلماسی تکنولوژی در ارتقای فناوری‌های موجود و دستیابی به فناوری‌های جدیدتر و از همه مهم‌تر، راهبرد نهادهای سیاست‌گذار برای دانشمندان و نخبگان این عرصه.

ادامه يادداشت را در نسخه مكتوب مطالعه كنيد.

ارسال نظرات